"Φιλείς με";

Γράφει, η Νάσια Δεληγιάννη


Δεύτερη μέρα του Πάσχα σήμερα. Τελείωσε η Μεγάλη Εβδομάδα και περάσαμε σε καταστάσεις γιορτινές μετά την Ανάσταση του Κυρίου.
   Με το πρώτο "Χριστός Ανέστη" του ιερέως, το βράδυ του Σαββάτου, οι περισσότεροι εξαφανίζονται από την εκκλησία, εν ριπή οφθαλμού, προκειμένου να "τιμήσουν" την μαγειρίτσα που τους περιμένει ζεστή ζεστή!
"Αναστήτω ο Θεός και διεσκορπίσθησαν οι εχθροί αυτού" ακούγεται στην εκκλησία αλλά πού καιρός για σκέψεις. Ο Χριστός αναστήθηκε και πρέπει να το γιορτάσουμε, καταβροχθίζοντας τεράστιες ποσότητες φαγητού και πίνοντας σαν βατράχια, όπως θα έλεγε και συγχωρεμένη η γιαγιά μου.
                                                           

Μετά την καθιερωμένη μαγειρίτσα, όσοι δύνανται οικονομικά(καλά αυτό δεν είναι και απαραίτητο) σπεύδουν στα μπουζουκομάγαζα για να λικνίσουν τα κορμιά τους, ενώ η απαστράπτουσα αοιδός τραγουδά με το μικρόφωνο κολλημένο στο στόμα ( αλλιώς φωνή δεν βγαίνει) και τα μάτια των θαμώνων κολλημένα στο φιδίσιο της κορμί, γιατί "από φωνή κορμάρα", όπως λένε κάποιοι σχολιάζοντας τις άμουσες και ατάλαντες μπουζουκοπερσόνες.
Και κάπως έτσι, περνάμε in Greece το βράδυ της Ανάστασης, "λιώνοντας" την επόμενη ημέρα στον ύπνο μέχρι το μεσημέρι.

Βέβαια, υπάρχουν και οι φιλότιμοι, που ξυπνούν από τα χαράματα για να ετοιμάσουν τη σούβλα, όπου τα άμοιρα αμνοερίφια στροβιλίζονται ,γδαρμένα, πάνω από τα κάρβουνα και κάτω από τα μάτια των πεινασμένων, που σαν όρνεα περιμένουν για να κατασπαράξουν το άψυχο και ταλαιπωρημένο κορμάκι τους.
Και να οι χοροί και να το κρασί. Και να οι πρησμένες γαστέρες. "Όλα τα μωρά στην πίστα"!
Άλλο ένα Πάσχα, ανήκει πια στο παρελθόν. Από αύριο δουλειά.
Όμως, αλήθεια, τι μας "'έμεινε" από αυτή τη γιορτή;
"Φιλείς με"; Ρώτησε ο Ιησούς τον Πέτρο. Κι εγώ αναρωτιέμαι, τι απάντηση θα του δίναμε σήμερα...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!